Cake baking Party image Το μικρό μας έγινε 7 και κάλεσε λίγες φίλες στο σπίτι, να το γιορτάσουν με ένα Cake Baking Party!!!

Τα κοριτσάκια ήρθαν, πήραν το ολόδικό τους baking kit, φόρεσαν γάντια, ανακάτεψαν με ζήλο, έπλασαν διακοσμητικά και κυκλοφορούσαν με μπλε γλωσσίτσες, γιατί όποιος έφαγε κρυφά ζαχαρόπαστα προδόθηκε.

Έμαθαν λέξεις όπως μπασίνα ή τσέρκι και στραμπούληξαν τη γλώσσα τους για να πουν αβγογδάρτης. Απορώ πως και δεν μαθαίναμε αυτή τη λέξη μαζί με τους γλωσσοδέτες όπως σκουληκομερμυγκότρυπα και άσπρη πέτρα ξέξασπρη.

Στο τέλος της βραδιάς, έφυγαν με τα στολισμένo τους mini cake σε κουτί στο ένα χέρι και ένα φωτεινό μπαλόνι στο άλλο.

Επιλέξαμε να κάνουμε πάρτυ ζαχαροπλαστικής, δηλαδή "Φτιάξε το δικό σου κέικ και στόλισε το" γιατί μας αρέσουν οι δημιουργίες και βλέπουμε και Master Chef Junior. Cooking party δεν ήθελαν ξανά γιατί τις έχω καλομάθει ή κακομάθει, όπως το πάρει κανείς, και θέλει η καθεμία το δικό της ξεχωριστό θέμα.

Η αρχική ιδέα ήταν CupCake decoration party, όμως ...
  • Βλέπουμε κάτι μικρούτσικους αβγογδάρτες (αναδευτήρι/whisk) στα Tiger και λατρεύω τα αξεσουάρ σε παιδικό μέγεθος. Tι ωραία να ανακατεύει η καθεμία με το δικό της σκέφτηκα. Και θυμάμαι μια μικρή μπασίνα (μεταλλικό μπωλ) που είχα εντοπίσει, όταν έψαχνα αξεσουάρ για το Moctail Party. Προστέθηκε αυτόματα, χωρίς δεύτερη σκέψη το baking στον τίτλο του πάρτυ.
  • Βλέπουμε στα Jumbo κάτι μικρούτσικες φορμούλες-τσέρκι. Αφαιρείται το Cup και μένει σκέτο το cake.
... και έτσι κάναμε το "Cake baking & decorating party"



Τα κορίτσια επίσης ήθελαν να το κάνουμε κανονικό MasterChef Junior με χρονόμετρα, άγχος, αγωνία, κριτές και 'Απομακρυνθείτε από τον πάγκο τώρα!' αλλά εγώ διατεθειμένη δεν ήμουν ούτε να αγχωθώ περισσότερο, ούτε να αγχώσω μικρά εφτάχρονα, ούτε φυσικά να δοκιμάσω στο τέλος.

Ελπίζω να πάρεις ιδέες και να το δοκιμάσεις στο σπίτι ή να το προσαρμόσεις σε ένα απόγευμα παιχνιδιού, playdate ή μια μικρή έκπληξη στο δικό σου παιδί. Να θυμάσαι ότι δεν χρειάζεται να ακολουθήσεις όλα όσα περιγράφω, γίνομαι της υπερβολής μερικές φορές. Να σου πω επίσης ότι τα μεγάλα έξοδα του πάρτυ δεν είναι σε όλα όσα περιγράφω αλλά σε όσα δεν περιγράφω. Πρέπει να σε προειδοποιήσω, τα μεγάλα έξοδα έρχονται από όλα εκείνα τα μικρά, χαζά, πανέμορφα που συναντάς μέχρι να καταλήξεις στο τι θέλεις.

Baking Kit


Κάθε κοριτσάκι πήρε ένα πλαστικό διαφανές κουτάκι, με κολλημένη τη συνταγή απ' έξω, το οποίο περιείχε:
  1. μικρό Aβγογδάρτη (whisk) (Tiger)
  2. Μπασίνα (μπωλ) (Jumbo)
  3. ζευγάρι latex Γάντια σε XS μέγεθος (link)
  4. μικρή Φόρμα - τσέρκι (Jumbo)
  5. Σακούλα μιας χρήσης (για τα άπλυτα σκεύη)
  6. κουτάκι* με 40gr Αλεύρι
  7. κουτάκι* με 30gr Ζάχαρη χρωματιστή για να ξεχωρίζει από το αλεύρι (χρωματίζεται με χρώμα ζαχαροπλαστικής)
  8. 1 Βανίλια
  9. 1 κουτάκι Στολιστικά που τρώγονται
*το κουτάκι: μικρό, πλαστικό, με καπάκι, μιας χρήσης από Jumbo

Επειδή δεν προλαβαίναμε να φτιάξουμε και ποδίτσες όπως είχαμε κάνει στο Cooking party, είπαμε στα κορίτσια να φέρουν αν έχουν δικιά τους (bring your own apron) και συμπληρώσαμε και εμείς από το στοκ μας με τα left overs του άλλου πάρτυ.

Φτιάχνοντας το κέικ


Καθεμία είχε το δικό της baking kit και και εγώ είχα το δικό μου βοηθητικό εξοπλισμό.
(Θα προσέξατε ότι το κουτί δεν περιείχε τα υγρά στοιχεία της συνταγής)
  • για το αβγό (10ml) - γάλα (20ml) - λάδι (4ml) είχα έτοιμα 3 ποτήρια γεμάτα και σύριγγες για μοίρασμα με ακρίβεια.
  • πινέλα για το άλειμμα της φόρμας
  • λίγο αλεύρι για το αλεύρωμα της φόρμας
  • μπόλικο χαρτί κουζίνας για ατυχήματα
  • σακούλα για σκουπίδια
Τα κοριτσάκια μαζεύτηκαν γύρω από τα τραπέζια, πήραν το κουτί τους και κάθισαν. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξαν οι μαμάδες και ενώ στο μυαλό μου το είχα στήσει ότι θα τα συντονίσω μόνη μου και εκείνες θα απολαύσουν το κρασάκι με το τυράκι τους, υπήρχε έξτρα συμμετοχή η οποία βοήθησε στο να μην γίνει καμία ζημιά. Εντυπωσιακό! γιατί την περίμενα σίγουρα αυτή τη ζημιά και απλά αναρωτιόμουν πόσο μεγάλη ή πόσο καταστροφική θα είναι.

Αν αποφασίσεις να το δοκιμάσεις και εσύ στο σπίτι, να ξέρεις ότι κρίσιμο σημείο είναι η στιγμή που θα πάρουν τα παιδιά στα χέρια τους το baking kit. Πρέπει να τα προλάβεις, προτού αρχίσει να ανοίγει το καθένα μόνο του, να βγάζει τα πράγματα έξω και να ρωτάει τι είναι αυτό και τι είναι εκείνο. Τότε θα πρέπει να απαντάς σε ένα-ένα ξεχωριστά. Εντωμεταξύ θα βγουν όλα τα πράγματα έξω, θα μπερδευτούν του ενός με του άλλου και θα ψάχνει μετά το καθένα που πήγε το δικό του 'Όχι άστο, δικό μου ήταν αυτό, το άλλο ήταν το δικό σου' (άσχετα που έχουν όλα τα ίδια).



Τα αφήνεις να ανοίξουν λίγο, να δουν λίγο, τους εξηγείς τις άγνωστες λέξεις, τα βάζεις να πουν αβγογδάρτης και τους λες να ακουμπήσουν το κουτάκι στο πάτωμα δίπλα τους για να ξεκινήσετε.

Όταν τελειώσουν τα 'Α! τι είναι αυτό? όχι βάλτο μέσα θα χρειαστεί αργότερα', φοράνε γαντάκια.
Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο μπορεί να φαίνεται. Μέχρι να πετύχουν τα δάχτυλα σωστά και στα δύο χέρια μπορεί να πάρει λίγη ώρα. Το κάνεις και φουλ απασχόληση για ένα απόγευμα.
Τρελλό tip από MasterChef Junior, φυσάς ελαφρά το γάντι, σαν μπαλόνι για να ανοίξει καλύτερα και έχει πολύ πλάκα η φουσκωμένη μούτζα.


Οι μικρές γαντοφορεμένες, έβγαλαν μπωλ και αβγογδάρτη στον πάγκο και με τις οδηγίες άρχισαν να ακολουθούν τα βήματα της συνταγής. Για τα υγρά πέρασα με τις σύριγγες  και τους έβαλα την απαιτούμενη ποσότητα ακριβώς. Ανάμεσα στα βήματα, η συνταγή είχε ανακάτεμα ακόμη και εκεί που δεν χρειαζόταν. Μου αρέσει η στιγμή του ανακατέματος... έχει κάτι ηρεμιστικό και τα παιδιά συνήθως το γουστάρουν (τουλάχιστον τα δικά μου που το έχουν συνηθίσει γιατί μας έχει χαλάσει το μίξερ).
 
Μόλις το μείγμα ανακατεύτηκε αρκετά, ακολούθησε το λάδωμα και το αλεύρωμα της φόρμας.
Για το λάδι τους έσταξα πάλι με τη σύριγγα από λίγο και χέρι με χέρι το πινέλο πέρασε από όλα τα κοριτσάκια για το λάδωμα.
Για το αλεύρι με ένα κουταλάκι τους μοίρασα επίσης από λίγο.
Εννοείται υπήρχαν θέματα σειράς 'Όχι εμένα πρώτη, γιατί πάντα εγώ στο τέλος' και άλλα τέτοια τα οποία γρήγορα προσπεράστηκαν. Για την ακρίβεια άλλαξα καναδύο φορές τη σειρά και μετά απλά αγνοήθηκαν.

Η μεταφορά του μείγματος από το μπωλ στη φόρμα χρειάστηκε βοήθεια με παιδικές μαρίζ (όχι δεν είναι φίλη από τη Γαλλία, είναι εργαλείο που σίγουρα έχεις δει) και βοήθησαν και οι μαμάδες παρόλο που τα κορίτσια ήθελαν να το κάνουν μόνα τους.

Σε αυτό το σημείο πολλά ήθελαν να γλείψουν το μπωλ με το μείγμα. Άλλα τα άφησαν οι μαμάδες τους, άλλα όχι. Η Μυρτώ πήρε το μπωλάκι της διακριτικά στην κουζίνα και το έγλειψε με την ησυχία της. Παλαιότερα, δεν την άφηνα και εγώ λόγω του αβγού αλλά η ανάμνηση του 'βάζω το δάχτυλο στο μείγμα' ή 'περιμένω το άδειο μπωλ για να το γλείψω' είναι αξεπέραστη. Vivere pericolosamente/ζην επικινδύνως, να μη σας πω και για το Ντεκότο που έπινα μικρή στην Κρήτη. Kρόκος αβγού, χτυπημένος με ζάχαρη και λίγο βραστό εβαπορέ ή σκόνη κακάο. Έτρωγε κανείς άλλος? 

Τα άπλυτα μαζεύτηκαν και μπήκαν στο σακουλάκι μιας χρήσης και πίσω στο κουτί, ενώ τα έτοιμα φορμάκια μπήκαν όλα σε ένα μεγάλο ταψί και σημειώσαμε σε έναν 'χάρτη/χαρτί' ποιανού είναι το καθένα. Όλα ίδια ήταν αλλά φαινόταν εξαιρετικά σημαντικό για εκείνα να πάρουν ακριβώς το δικό τους.

Τα κέικ φουρνίστηκαν για ακριβώς 17 λεπτά και χρειάστηκαν περίπου 15 λεπτά έξω στο μπαλκόνι να κρυώσουν.

Αυτή ήταν και η ώρα του διαλλείματος για τα παιδιά, που κουρασμένα από την υπερπροσπάθεια απλώθηκαν στο σπίτι τσιρίζοντας. Για εμένα ήταν η ώρα να φτιάξω ένα κριθαρώτο για τους μεγάλους, να βράσω μακαρόνια για τους μικρούς και να ετοιμάσω το επόμενο στάδιο. Τη διακόσμηση.


Στολίζοντας



Σε κάθε kit υπήρχαν:
  1. διακοσμητική χάρτινη μπαλαρίνα με οδοντογλυφίδα
  2. μικρούτσικα μαρσμέλοους
  3. μικρά σοκολατάκια φράουλα
Μεταξύ μας, κυρίως για να ομορφύνουν το κατά τα άλλα άχρωμο κουτί γιατί τα δυνατά στολιστικά σερβιρίστηκαν στον πάγκο εργασιών.
  • Φρέσκα, ροζ μοσχομυριστά τριανταφυλλάκια. Έμπνευση της τελευταίας στιγμής. 5.30 ξεκινούσε το πάρτυ, 5 μου 'ρθε η ιδέα και ψάχναμε ανθοπωλείο.
  • Μύρτιλα/Bluberries, που ποτέ δεν έφτασαν σε κανένα κέικ γιατί τα έφαγαν σκέτα, τα ίδια είχαν γίνει και στο Moctail Party
  • Ξερά ροδοπέταλα. Δικό μου απωθημένο που πάντα ήθελα να δοκιμάσω. Αιτία, αγαπημένα σοκολατάκια με γεύση λουλουδιών.
  • Xρωματιστό κας-κας, εκείνα τα μικρά ντουντουλάκια που έτσι και πέσουν στο πάτωμα δεν μαζεύονται με τίποτα και απομακρύνονται προς κάθε κατεύθυνση χοροπηδώντας.
  • Zαχαρόπαστες
Τα παιδιά έπαιξαν ώρα με τις ζαχαρόπαστες σα να παίζουν με πλαστελίνη και έφτιαξαν τα δικά τους διακοσμητικά. Το έχω ξαναδεί και σε άλλα πάρτυ μας όπου είχαν φτιάξει στολίδια για την τούρτα. Εξαιρετική η λευκή ζαχαρόπαστα με άρωμα φράουλας. Μυρίζει απίστευτα και τη βρίσκετε και σε άλλες γεύσεις στο Cakes by Samantha με τέλεια είδη ζαχαροπλαστικής, που μου σύστησε το Made with love #notjustCake. Ο Βασίλης που πήγε να παραλάβει μου είπε 'Ευτυχώς που δεν πήγες εσύ, θα ήθελες να τα πάρεις όλα'. Περιττό να σας πω ότι έφαγαν μπόλικη ζαχαρόπαστα σκέτη κατά τη διαδικασία της δημιουργίας και όποιος διάλεξε χρωματιστή κυκλοφορούσε με την 'κλεψιά' αποτυπωμένη στη γλώσσα. Σε όλες μα όλες τις φωτογραφίες όλο και κάποια με το χέρι στο στόμα θα σποτάρεις.



Τελειώνοντας με τα δημιουργήματα τους, έβγαλαν το κέικ από το τσέρκι και το έβαλαν σε ένα ασημί, χάρτινο πιάτο. Προσοχή! σε αυτό το σημείο δεν ξεκόλλησαν όλα τα παιδάκια τον πάτο της φόρμας από το κέικ, οπότε φεύγοντας ψαχνόμασταν 'Που πήγε, που πήγε...' Α! νάτος εδώ κολλημένος ακόμη στο κέικ.

Είχα ετοιμάσει και βουτυρόκρεμα (βούτυρο-ζάχαρη άχνη-philadelfia). Είχα φανταστεί ότι τα παιδιά θα έστρωναν όση ήθελαν σαν τούρτα ή θα τη χρησιμοποιούσαν για να κολλήσουν τα ζαχαροπαστένια δημιουργήματά τους. Τίποτα από αυτά δεν έγινε. Ήταν ταχύτατα, η παραγωγή διακοσμητικών ξεπέρασε τη ζήτηση, ο πάγκος γέμισε και δεν τα προλάβαινα. Πέρασα εγώ και τους έκανα μερικές βούλες ενώ είχε τρυπήσει η σακούλα-κορνέ και σε κάθε πλουτς όλο και κάπου πασαλειβόμουν.

Τα δικά μου κορίτσια πάντως μου είπαν ότι από όλα αυτά τα στολιστικά, πιο πολύ τις εντυπωσίασαν τα μικρά ροζ τριανταφυλλάκια. Και η Μέλια ήταν πολύ περήφανη για έναν φιόγκο με ζαχαρόπαστα που έφτιαξε. Όταν τη ρώτησαν που είναι το εργαλείο για το σχέδιο και απάντησε μόνη μου το έφτιαξα πρέπει να ψήλωσε πέντε πόντους.

Όλα τα παιδιά ήταν πολύ περήφανα για τα τουρτάκια τους και τα έβαλαν σε χάρτινα κουτιά μιας χρήσης για να τα πάρουν μαζί. Ούτε ένα δεν θέλησε να το φάει. Δεν ξέρω τι έγινε στο σπίτι. Στο δικό μας κάθεται ακόμη σαν σε βιτρίνα ζαχαροπλαστείου.

Είχα επίσης την ιδέα, επειδή με τις ετοιμασίες καθυστέρησα να παραγγείλω τούρτα, να μαζέψουμε όλα τα τουρτάκια σαν τούρτα και να φυσήξει η Μέλια εκεί τα κεράκια της. . . Ούτε που να το ακούσει. Μου είπε αυτό να το κάνω στα δικά μου γενέθλια.



Η τούρτα που παραγγήλαμε, αφού είπαμε έχει χαλάσει και το μίξερ, ήταν η αγαπημένη μας κρέμα λευκή σοκολάτα με βάση oreo από τα Fresh. Φουσκώσαμε φωτεινά μπαλόνια, φορέσαμε φωσφοριζέ βραχιολάκια (μας έμεινε από πέρυσι), φτιάξαμε ατμόσφαιρα και η Μέλια φύσηξε και τα 7 της κεράκια, που κατα λάθος, μέσα στο τρέξιμο και κάποιες γκρίνιες για το πια είναι τα σωστά κεράκια, κόντεψαν να είναι και φέτος 6.

Και μετά ήρθε η ώρα του φαγητού και της χαλάρωσης και για εμένα.

Φαγητό


Σας έχω ξαναπεί ότι χωρίζω το μενού για μεγάλους και για μικρούς. Μπορεί να σας φαίνεται περίπλοκο αλλά σας λύνει τα χέρια.

Ετοιμάζεις για τα μικρά αυτά που αγαπάνε:
  • μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα και τυρί
  • μπιφτεκάκια
  • ντοματίνια
  • τυροτρέλλες
  • κριτσίνια
Ξέρεις ότι θα φάνε σίγουρα και δεν χρειάζεται να ετοιμάζεις μπουφέ για όλους και μετά να τα βρίσκεις παρατημένα από εδώ και από εκεί.

Αμέσως μετά την τούρτα, σερβίρεις στα παιδιά μπωλάκια με μακαρόνια, βάζεις όλα τα άλλα στη μέση του τραπεζιού και τα αφήνεις ήσυχα. Και αφού έχεις τακτοποιήσει τα παιδιά, για τους μεγάλους κάνεις ότι θέλεις πια... ότι σε βολεύει ή ότι σου αρέσει πολύ.

Φέτος εκτός από τα τυριά - αλλαντικά - κριτσίνια που υπάρχουν πάντα σε όλη τη διάρκεια του πάρτυ είχαμε:
  • Σούπα κολοκύθας με αφρόγαλα και παπαρουνόσπορο (πιο απλή από όσο ακούγεται)
  • Ταμπουλέ (εξαιρετική σαλάτα που μπορείς να έχεις έτοιμη ώρες πριν)
  • Κριθαρώτο με μανιτάρι + κατσικίσιο τυρί και παρμεζάνα (αυτό ήταν λίγο ζόρικο γιατί έπρεπε να γίνει την ώρα του πάρτυ αλλά υπόσχομαι tip για άλλη φορά που απλοποιεί τα πράγματα)
  • Mini burger (για να πιάσω όλα τα γούστα μη μείνει κανείς πεινασμένος)
Αν αναρωτιέστε πως προλαβαίνω να ετοιμάζω το σπίτι, να οργανώνω το θεματικό διαδραστικό πάρτυ και να φτιάχνω και το φαγητό, σας υπόσχομαι μια άλλη φορά, γιατί ήδη έχω μακρυγορήσει, και όταν συνέλθω να σας πω τα tips μου. Το μόνο που δεν προλαβαίνω είναι να έχω καλές φωτογραφίες και να τα σετάρω όλα έτσι ώστε να είναι instagramable και pinterestable (Μου χαλάνε και το concept τα πράσινα τραπεζάκια του ΙΚΕΑ).

Ίσως επίσης κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνω και ένα post για τα φαγητά που έχεις ετοιμάσει και ξεχνάς να σερβίρεις και ανακαλύπτεις την επόμενη ημέρα του πάρτυ. Και ίσως χρειάζεται και ένα ακόμη post με το τι ξεχνάς κάθε φορά από το σουπερ μάρκετ, εκεί που έχεις προμηθευτεί τα πάντα για το πάρτυ και στέλνεις τους άλλους να τρέχουν τελευταία στιγμή. Όπως πχ Μανιτάρια και κρεμμύδια ενώ έχεις σκοπό να φτιάξεις κριθαρώτο με μανιτάρια (ευτυχώς το κριθαράκι το είχα).



Η Μέλια μας τα φύσηξε τα κεράκια της και ήταν πολύ πολύ ευχαριστημένη με το θέμα, με το πάρτυ, με τις φίλες της. Έχω όμως την υποψία ότι αυτό που άρεσε και σε αυτή και στις φίλες της περισσότερο είναι η πινιάτα και τα shopkins που πέσανε από μέσα. Σας το χω πει? σας το χω πει. Πεθαίνω να τα βλέπω σαν τα ποντικάκια στο πάτωμα να ψάχνουν. 

Όταν βρίσκουμε την ιδέα για πάρτυ ενθουσιάζομαι, τα δίνω όλα, ετοιμάζω, παρασύρομαι. Μετά αγχώνομαι αν όλα θα πάνε καλά, αν τα κορίτσια θα είναι χαρούμενα, αν θα είναι αυτό που θέλουν, αν θα περάσουν καλά όλοι και αν θα τσουλήσει το πρόγραμμα. Και τέλοσπάντων αν θα είναι μια γιορτινή ημέρα ή θα μας φάει η ένταση της ετοιμασίας.

Όταν τελειώνει το πάρτυ, ξαπλώνω κατακουρασμένη και καμιά φορά αναρωτιέμαι αν θα το ξανακάνω πάλι από την αρχή του χρόνου ή αν αυτή η φορά ήταν και η τελευταία. Και τότε μου λέει ο Βασίλης...Κοιμήσου και μέχρι την άλλη φορά θα το έχεις ξεχάσει.
Ciao

Υ.Γ.
Μήνυμα στο Μέλια: Χρόνια πολλά γλυκούλα μου. Σου αφιερώνω το τραγούδι που βάζουμε πάντα σε όλες μας τις τούρτες.
Μήνυμα στη Μυρτώ: Θα σου το αφιερώσω και εσένα βρε όταν έρθει η ώρα. Άλλωστε το μάθαμε στα πρώτα σου γενέθλια.