βόλτα στο Μαίναλο image
To τελευταίο σαββατοκύριακο της Αποκριάς πήγαμε μια μικρή μικρούτσικη εκδρομή στο Μαίναλο.
2 μέρες, 4 φίλοι, 6 παιδιά.
Γενέθλια είχα, πολύ ωραία περάσαμε!

Την περιοχή δεν λες ότι τη γνωρίσαμε αλλά ότι την αναγνωρίσαμε και κράτησα σημείωσεις για την επόμενη φορά. Έχω αφήσει εκκρεμότητες. . .

Πριν από αυτό το ταξίδι δεν είχα προλάβει να κάνω μια από τις υπεραναλυτικές έρευνές μου. Την είδα ανέμελη και έτσι - ότι φέρει το σαββατοκύριακο. Λίγα bullet είχε η ατζέντα μου, κάποια τα κάναμε check και σε κάποια φτάσαμε κοντά στην πηγή αλλά νερό δεν ήπιαμε. 

σπήλαιο Κάψια


Πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, κάναμε μια πολύ βολική στάση για να ξεπιαστούμε και επισκεφθήκαμε το σπήλαιο. Είδαμε σταλαγμίτες, σταλακτίτες, περίεργα σχέδια και όμορφα χρώματα.


Στη περιοχή έγινε κάποτε μια πλημμύρα (5ος αιώνας π.χ.) η οποία γέμισε νερό το σπήλαιο και εγκλώβισε μια ομάδα ανθρώπων, των οποίων τα οστά υπάρχουν ακόμη εκεί. Όσο το σκεφτόμουν γκρουβόμουν (πνιγόμουν) που θα έλεγε και η γιαγιά μου από την Κρήτη. Προσπαθούσα χωρίς να το γυροφέρνω στο μυαλό μου, να θαυμάζω τα περίεργα τυχαία σχέδια της φύσης.

Το κόκκινο που βλέπεις στις φωτογραφίες είναι το σημάδι της πλημμύρας. Από αυτό προσδιορίζουν τι φτιάχτηκε πριν και τι μετά και βλέπουν πόσο χρόνο πήρε.
Αργές διαδικασίες που προϋπάρχουν, συνεχίζουν και δεν τελειώνουν, για να δημιουργείται και να εξελίσσεται κρυφά, κάτι τόσο όμορφο. Και εσύ ρίχνεις μια ματιά, παίρνεις απλά ένα snapshot του χρόνου, της αιωνιότητας και του απείρου, έννοιες ασύλληπτες, και μένεις εκεί να αναρωτιέσαι τι σημασία μπορεί να έχουν όλα τα άλλα που συμβαίνουν επάνω από τη γη.

Δάρα

Μείναμε σε αυτό το μικρό χωριό που έμαθα ότι γυρίζεται ο Αστέρας Ραχούλας (ο ποιός?) που όμως τον έφαγε σε τηλεθέαση το Survivor (που δεν βλέπω), όπως μας ενημέρωσε η κυρία με τα δωμάτια, όταν ξυπνήσαμε το πρωί και είδαμε κόσμο να περνάει και να φωτογραφίζει.

Εκεί υπάρχει ένα μικρό καινούριο λαογραφικό μουσείο που δεν προλάβαμε να δούμε. Μια κυρία μας είπε ότι μπορεί να το ανοίξει βράδυ για εμάς και πολύ μου άρεσε η ιδέα γιατί το φαντάστηκα "μια βραδιά στο μουσείο". Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε γιατί γυρίζαμε αργά και σωριαζόμασταν στα δωμάτια.

Για τα μικρά, highlight όλης της εκδρομής ήταν η σοφίτα του δωματίου μας. Εξαιρετική επιλογή για χειμερινή εκδρομή με πολλά παιδιά. Μαζεύονταν εκεί με σερπαντίνες και επιτραπέζια και περνούσαν μια χαρά. Eμείς που τα είχαμε μαζεμένα σε ένα σημείο ακόμη καλύτερα και οι άλλοι γονείς όταν δεν ήταν μαζεμένα στο δικό τους δωμάτιο καλύτερα και από καλύτερα :)

Τα κορίτσια λένε θέλουν σοφίτα και στο σπίτι μας...και εγώ θέλω τους είπα.
Θέλω από τότε που είδα πρώτη φορά τη Χάιντι να κοιμάται στο αχυρόστρωμα και να κοιτάει τον ουρανό από το φεγγίτη. Σοφίτα έχει και στο σπίτι των ονείρων μου.


Βυτίνα

Μπαίνοντας "άκουσα τη μυρωδιά" (πάλι μιλάει η γιαγιά μου από την Κρήτη) από αφράτα μυρωδάτα ψωμάκια και είπα θα πάρω μετά. Φεύγοντας μάλλον είχε κλείσει ο φούρνος και δεν μπόρεσα να τα ξαναβρω, ούτε αυτά, ούτε το φούρνο. Ευτυχώς που είχα μάρτυρα τη Μυρτώ γιατί δεν με πίστευαν ότι τα είδα, νόμιζαν ότι τα φαντάστηκα από την πείνα. Εσείς να ψάξετε να τα βρείτε... "ακουγόταν" τόσο ωραία.


Στη Βυτίνα βολτάραμε, είδαμε μαγαζιά με τοπικά προϊόντα και βολευτήκαμε τον καφέ στην πλατεία, με τα παιδιά να παίζουν γύρω από το άγαλμα.

Σκι


Για σκι θα περίμενε κανείς να πάμε στο Μαίναλο, αλλά λόγω ζεστού καιρού και βροχής το φοβηθήκαμε και πήγαμε Καλάβρυτα. Η μια ώρα δρόμος μας φάνηκε παιχνιδάκι σε σχέση με τη διαδρομή από Αθήνα και ο δρόμος ήταν πολύ καλύτερος.

Άλογα & Ξύλα


Εδώ και καιρό για κάποιο ανεξήγητο λόγο που μόνο το σύμπαν γνωρίζει έχω θυμηθεί μια παιδική μου επιθυμία. Να κάνω βόλτα με άλογο. Αν σκεφτείς ότι έχω ένα μεγάλο θέμα να ακουμπάω ζωάκια γίνεται πραγματικά ακόμη πιο μυστήριο. Μικρή το ήθελα φανερά επηρεασμένη από την κάντυ-κάντυ. Ο αγαπημένος μου λέει ότι τώρα είμαι επηρεασμένη από το Outlander και αν ζητήσω έτσι στα ξαφνικά και ξιφομαχία τότε θα είναι σίγουρος. Όταν λοιπόν είδα ότι στην περιοχή έχει βόλτα με άλογα στο δάσος... ήμουν σίγουρη ότι το σύμπαν μίλησε.

Το σύμπαν μίλησε αλλά δεν συνεννοήθηκε καλά με τον κύριο που είχε τα άλογα και έτσι δεν καταφέραμε να κάνουμε τη βόλτα.


Αυτός ο κύριος όμως κάνει πολύ ωραία ξυλόγλυπτα και η φύση εκεί γύρω είναι πολύ όμορφη και πράσινη. Καθίσαμε λοιπόν και χαζολογήσαμε για κάποια ώρα.





και τα παιδιά έπαιξαν στο ξύλινο σπιτάκι

Φεύγοντας περάσαμε από τη Στεμνίτσα, φάγαμε στη Δημητσάνα και σταματήσαμε στo υπαίθριο μουσείο υδροκίνησης.



Δυστυχώς φτάσαμε την ώρα που έκλεινε, φαινόταν όμως πολύ ενδιαφέρον.
Έφυγα λοιπόν με 3 απωθημένα
ένα ψωμί
ένα καλπασμό
και νερά
ciao