Βαρκελώνη: 1 κατηφόρα – 4 γειτονιές
Α
υτό που μου έχει μείνει περισσότερο από τη Βαρκελώνη, είναι οι μεγάλοι και απλωτοί δρόμοι της.
Αν πήγαινα ξανά, θα ήθελα να περπατάω όλη μέρα, μια στους τεράστιους πεζόδρομους και λίγο στα μικρά στενάκια.
Αγαπημένη διαδρομή και μάλιστα σχεδόν μια ευθεία, είναι να ξεκινήσεις από την περιοχή Gracia και να κατηφορίσεις προς τη θάλασσα.
Αν θέλεις, μπορείς να ακούσεις τη συνέχεια. O χρόνος αφήγησης είναι 15 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα.
Αλλιώς συνεχίζεις την ανάγνωση…
Περπατώντας, διασχίζεις 4 γειτονιές με διαφορετικό χρώμα σε περίπου 50 λεπτά (χωρίς τις στάσεις).
◈ Gracia ◈ Eixample ◈ La Rambla ◈ Port Vell/το λιμάνι.
Για περισσότερο περπάτημα
Σε μια τραβηγμένη εκδοχή, μόλις δεις θάλασσα, αν αντέχεις, περπατάς και την ακτή της Barceloneta.
Πρόσθεσε άλλα 30 λεπτά στη διαδρομή.
Και αν θέλεις να το τραβήξεις ακόμη περισσότερο, αυτήν τη βόλτα θα μπορούσες να την ξεκινήσεις από πιο ψηλά, από το πάρκο Güell. Να πας με λεωφορείο, να το δεις και μετά να αρχίσεις να κατηφορίζεις.
Πρόσθεσε ακόμη 25 λεπτά στην ποδαράτη διαδρομή, συν το λεωφορείο.
Προσοχή! Το ανάποδο, δηλαδή να ανέβεις με τα πόδια στο πάρκο δεν είναι εύκολο, γιατί είναι μεγάλη η ανηφόρα.
Η διαδρομή & ο χάρτης
1. ◈ Ξεκινάμε από την πλατεία Villa de Gracia.
2. ◈ Διασχίζουμε την περιοχή Gracia.
3. ◈ Περνάμε απέναντι την Λεωφόρο/Avigunda Diagonal και μπαίνουμε στην περιοχή Eixample.
4. ◈ Συνεχίζουμε στον δρόμο Passage de Gracia μέχρι την Plaça Catalunya.
5. ◈ Μια ευθεία συνεχίζει η La Rambla που οδηγεί στην πλάτη του Κολόμβου και τη θάλασσα.
Μπορείς να ανοίξεις τον χάρτη εδώ ή να σκανάρεις το QR code.
Πάμε να κατηφορίσουμε, κάνοντας 6 στάσεις.
Στάση 1 | Πλατεία Villa de Gracia
Η γειτονιά Gracia, ήταν κάποτε ένα χωριό έξω από τη Βαρκελώνη, το οποίο τελικά ενώθηκε με την γειτονιά Eixample, τη νέα πόλη που αποφάσισαν να χτίσουν τον 19ο αιώνα, γιατί δεν χωρούσαν πια στα μεσαιωνικά τείχη της παλιάς πόλης. Η Gracia, είναι αρκετά μεγάλη περιοχή και σε αυτήν περιλαμβάνεται και το πάρκο Güell.
Κεντρικό σημείο της περιοχής, η πλατεία Villa de Gracia με ένα χαρακτηριστικό ρολόι στη μέση.
Η πλατεία, όπως και όλη η περιοχή, έχει μια εναλλακτική διάθεση. Εδώ θα βρεις και ντόπιους και χαλαρούς τουρίστες. Είναι ας πούμε κάτι σαν τα δικά μας Εξάρχεια σε ύφος, αλλά με περισσότερους τουρίστες.
Στα τριγύρω στενάκια το μεσημέρι βρήκαμε τα μαγαζιά κλειστά και τα ρολά κατεβασμένα, αλλά δεν σου έδινε την αίσθηση ότι ήταν έρημα. Μάλλον σε αυτήν την περιοχή τα μαγαζιά ανοίγουν πιο αργά και δίνουν τελείως διαφορετική εικόνα.
Εδώ κοντά βρίσκονται οι πλατείες Plaça del Sol και Plaça de la Revolution. Πολύ λιγότερο τουριστικές από τη Villa de Gracia, όπως και η πιο τοπική Placa d’en Joanic.
Σε αυτή την περιοχή χτίστηκε και το πρώτο γνωστό σπίτι του Gaudí, η Casa Vicens, φτιαγμένο για έναν έμπορο με πλακάκια. Θα το καταλάβεις από την εξωτερική διακόσμηση, γιατί ο Γκαουντί αποτύπωνε την προσωπικότητα του ιδιοκτήτη επάνω στα κτίρια του.
Στάση 2 | Passage de Gracia – Περιοχή Eixample [A]
Η Passage de Gracia είναι ένας δρόμος με γνωστές μάρκες και δύο πολύ-πολύ γνωστές πολυκατοικίες.
Ξεκινάει από τη λεωφόρο Diagonal, εκεί που τελειώνει η περιοχή Gracia και αρχίζει η περιοχή Eixample.
Κατεβαίνοντας την, θα αναγνωρίσεις τις πολυκατοικίες του Gaudí, την Casa Batilo και την Casa Mila. Θα τις καταλάβεις από τον κόσμο που είναι συγκεντρωμένος από έξω. Στην Casa Batilo πρόσεξε και το διπλανό πολύχρωμο κτίριο.
Είναι η Casa Amatler, του αρχιτέκτονα Cadalfach.
Παρόλο τον κόσμο, ο δρόμος αυτός ήταν από τα αγαπημένα μου σημεία.
Άλλωστε έχει τόση άπλα.
Στάση 3 | Plaça Catalunya [B]
Ο δρόμος Passage de Gracia, καταλήγει στην Plaça Catalunya, την πιο γνωστή πλατεία της πόλης, στην καρδιά της Βαρκελώνης.
Είναι το σημείο όπου τελειώνει η περιοχή Eixample και ξεκινάει η παλιά πόλη/Ciutat Vella, που φτάνει μέχρι τη θάλασσα.
Εδώ, θα βρεις ένα Sephora με τσουλήθρα και ένα H&M με σκοτεινά, μπιτάτα δοκιμαστήρια. Αν έχεις παιδιά-εφήβους ξέρεις για τι μιλάω. Σε προειδοποιώ, θα φας λίγη ώρα εδώ γύρω.
Πάντως το H&M βρίσκεται σε ένα καταπληκτικό κτίριο που μπορείς εσύ να χαζέψεις περιμένοντας. Ακόμη και αν δεν ξέρεις ισπανικά, φωτογραφίες μπορείς να δεις εδώ.
Αν πάλι δεν έχεις εφήβους, προσπερνάς αυτό το κομμάτι.
Στην πλατεία βρίσκεται το El Corte Ingles. Το μεγαλύτερο πολυκατάστημα της Ισπανίας, το οποίο άνοιξε το 1940.
Ο μπαμπάς μου είχε ταξιδέψει το 1968 στην Ισπανία και ακόμη θυμάται μια ανακοίνωση που λέγανε από τα μεγάφωνα.
“El Corte Ingles: Camisas maravilliosas, a planta baja” που σημαίνει “Υπέροχα πουκάμισα στο ισόγειο”. Σήμερα στο ισόγειο έχει καλλυντικά και αρώματα, ενώ στην κορυφή του θα βρεις εστιατόριο με ωραία θέα. Φέρνει σε Harrods, αλλά είναι κάτι λιγότερο.
Αν πάντως σε έχει πιάσει πείνα, μπορείς να μπεις στο υπόγειο του και να βρεις φρούτα, αλλά και ένα σωρό γκουρμέ λιχουδιές, πολύ όμορφα τακτοποιημένα και να ξαποστάσεις σε κανένα πεζούλι.
Στάση 4 | La Rambla [C]
Από την Plaça Catalunya ξεκινάει ο πιο διάσημος δρόμος της πόλης, η La Rambla.
Η La Rambla δεν είναι ένας δρόμος, αλλά περισσότεροι ενωμένοι.
Κάπου είχα διαβάσει ότι οι τουρίστες τη λένε στον ενικό, δηλαδή La Rambla, ενώ οι ντόπιοι στον πληθυντικό Las Ramblas ή Les Rambles.
Εγώ πάντως την ταμπέλα, ως καλός τουρίστας, στον ενικό τη διάβασα.
Ο δρόμος είναι φαρδύς, γεμάτος κόσμο, μαγαζάκια και δέντρα.
Στην αρχή της θα βρεις μια βρύση. Λένε ότι αν πιεις νερό από εδώ, θα γυρίζεις πάντα στη Βαρκελώνη.
Εμείς δεν ήπιαμε.
Αν είχα περπατήσει πρώτα τη La Rambla, θα την είχα θαυμάσει περισσότερο. Είχα όμως μόλις τελειώσει την Passage de Gracia, και είχαμε ήδη κάνει βόλτα στην υπόλοιπη πόλη, οπότε δεν εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ.
Γνώμη μου, μπορείς να περπατήσεις σε μεγαλύτερους δρόμους από τη La Rambla, πιο άδειους, επίσης με πολλά δέντρα και να πάρεις ένα ποδήλατο να τους κάνεις παραδώθε, να τους ευχαριστηθείς.
Η Avigunda Diagonal είναι ένας τέτοιος και η Βαρκελώνη έχει ένα οργανωμένο σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων.
Το να σου πω. όπως όλοι οι τουριστικοί οδηγοί, μη φας στη La Rambla, γιατί είναι τουριστικά το θεωρώ περιττό.
Νομίζω ότι από την Ελλάδα ξέρουμε να ξεχωρίζουμε τι είναι τουριστικό και τι όχι. Και τα τραπεζάκια που είδα στρωμένα εκεί στη μέση κάνουν μπαμ.
Εμείς άλλωστε ήρθαμε από τον δικό μας νότο, χορτάτοι από ήλιο, θάλασσα, στενάκια και τουριστικά.
Μόνο από άπλα δεν ήμασταν χορτάτοι.
Από αυτό το σημείο του δρόμου, δεξιά και αριστερά απλώνονται τα γνωστά στενάκια της Βαρκελώνης.
Δεξιά από τη La Rambla
Καθώς κατεβαίνεις τη La Rambla, στο δεξί σου χέρι βρίσκεται η περιοχή El Raval. Πιο παλιά ήταν κακόφημη, αλλά σιγά σιγά αναβαθμίζεται.
Ίσως κάποια σημεία της να χρειάζονται ακόμη προσοχή.
Στρίβοντας σε ένα στενάκι προς τα εδώ, θα βρεις το Palau Güell, ένα κτίριο του Gaudí, που έφτιαξε για τον φίλο του Eusebi Güell.
Ο Guell με το πάρκο, ήταν ο πλούσιος φίλος του Gaudi που τον πίστεψε και τον στήριξε. O Guell έμεινε στο Palau (δηλαδή παλάτι), αλλά αργότερα μετακόμισε με τον Γκαουντί στο γνωστό πάρκο που έχει το όνομα του.
Το El Raval, τελειώνει στη λεωφόρο Parallel που ονομάζεται έτσι, γιατί είναι παράλληλη με τον Ισημερινό.
Και μετά την παράλληλη του Ισημερινού, βρίσκεται το πάρκο/λόφος Monjuik. Είναι γνωστός ως ο ολυμπιακός λόφος, γιατί εκεί βρίσκεται το ολυμπιακό στάδιο και ο πύργος του Καλατράβα.
Στον λόφο θα βρεις επίσης το Mουσείο Tέχνης της Καταλονίας και το Μουσείο Joan Miro. Για να μην σε βάλω να περπατάς και μέχρι εκεί, να σου πω ότι πάει λεωφορείο και τελεφερίκ.
Αριστερά από τη La Rambla
Καθώς κατεβαίνεις τη La Rambla, στο αριστερό σου χέρι ξεκινάει η παλιά πόλη/Ciutat Vella με τη Γοτθική Συνοικία, το El Born και το Πάρκο Ciutadella.
Συνεχίζοντας τη La Rambla [D]
Στη μέση περίπου της La Rambla, συναντάς ένα ψηφιδωτό του Juan Miro στο πάτωμα (εγώ ακόμη το ψάχνω) και την πρόσοψη του Liceu, το κτίριο της όπερας (αυτό το βρήκα).
Και λίγο παρακάτω την αγορά La Boqueria.
Μην έρθεις χορτάτος εδώ.
Εμείς μετανιώσαμε που φτάσαμε φαγωμένοι.
Μόνο μια γρανίτα καταφέραμε να χωρέσουμε και ακόμη τη θυμόμαστε.
Προσοχή! Δεν είναι ανοιχτή τις Κυριακές και τις υπόλοιπες ημέρες κλείνει στις 8.30 μ.μ.
Στάση 5 | Κολόμβος [E]
Τελειώνοντας τη La Rambla, βλέπεις την πλάτη από το άγαλμα του Κολόμβου, εκείνο που κάνει ότι δείχνει την Αμερική, αλλά στην πραγματικότητα δείχνει προς την Αφρική.
Ήθελαν λέει να δείχνει θάλασσα και όχι στεριά. Και για να δείξει την Αμερική ο Κολόμβος θα έπρεπε να γυρίσει πλάτη στη θάλασσα.
Μπορείς να ανέβεις μέσα στο άγαλμα, αρκεί να μην είναι χαλασμένο το ασανσέρ. Εμείς το βρήκαμε χαλασμένο.
Στάση 6 | Η θάλασσα – Port Vell
Η παραλιακή της Βαρκελώνης έχει διάφορα σημεία. Όπως λέμε εμείς στην Αθήνα παραλιακή. Παραλιακή είναι και στον Άλιμο, παραλιακή και στη Γλυφάδα, παραλιακή και στο Καβούρι.
Το σημείο της θάλασσας, κάτω από το άγαλμα του Κολόμβου είναι το λιμάνι της πόλης και ονομάζεται Port Vell.
Από εδώ φεύγουν πλοία για βόλτα.
Κάθεσαι, χαζεύεις τη θάλασσα, χαλαρώνεις και μετράς αν έχεις δύναμη να διασχίσεις αυτήν την ξύλινη γέφυρα. Να πας μήπως μέχρι το ναυτικό μουσείο που έχει και εκεί ωραία αυλή.
Ή μήπως να πάρεις το τελεφερίκ?
Προσοχή! Υπάρχουν δύο τελεφερίκ, ένα κόκκινο και ένα γκρι. Βρες στον χάρτη ποιο είναι αυτό που θέλεις.
Μάλλον δεν θα έχεις κουράγιο για τίποτα από το πολύ περπάτημα, οπότε συνεχίζεις να αγναντεύεις.
Η ξύλινη γέφυρα ονομάζεται Rambla del Mar και οδηγεί στον χώρο που βρίσκεται το Aquarium/ενυδρείο και ένα εμπορικό κέντρο το Maremàgnum.
La Barceloneta
Barceloneta δεν ονομάζεται ολόκληρη η παραλία της Βαρκελώνης, αλλά μόνο ένα κομμάτι της.
Εκείνη η χερσόνησος, κάτω από το πάρκο Ciutadella.
Εκτός από την παραλία, η Barceloneta έχει και στενάκια.
Η παραλία της Μπαρσελονέτα θεωρείται πολύ τουριστική. Λένε ότι στην αμέσως επόμενη, την παραλία Bogatel είναι πιο καλά. Εμείς με τις 3 μας μέρες, δεν προλάβαμε να φτάσουμε πουθενά μετά την Barceloneta.
Πιο κάτω από την παραλία Bogatel, βρίσκεται επίσης το Parc de la Forum.
Ένα μεγάλο πάρκο που δημιουργήθηκε το 2004 για να φιλοξενήσει το πρώτο Universal Forum of Cultures.
Το πάρκο φιλοξενεί, συναυλίες, εκδηλώσεις και μεγάλες διοργανώσεις.
Εκεί βρίσκεται και το Μουσείο Φυσικών Επιστημών.
Κάθε βράδυ καταλήγαμε με κάποιον τρόπο στη θάλασσα.
Περπατούσαμε λεωφόρους, τριγυρνούσαμε στενά, βρεθήκαμε στην άμμο, χαζέψαμε από μακριά το ξενοδοχείο W που μοιάζει με ιστιοπλοϊκό και το στραβό κτίριο, που τελικά είναι απλά ένα καλλιτέχνημα.
Συναντήσαμε υπαίθριο food festival, αλλά δεν μας βάλανε μέσα.
Καθίσαμε στα σκαλάκια απ’ έξω και τους βλέπαμε να τρώνε και να τσιρίζουν στον dj και για άλλα τραγούδια. Πολύ ζηλέψαμε!
Ο θαλασσινός δρόμος μακρύς, φοίνικες στο πλάι, κόσμος να πηγαινοέρχεται και στο βάθος λαμπύριζε ένα τεράστιο ψάρι. Το φως έπαιζε με την επιφάνεια του, δίνοντας την αίσθηση των λεπιών.
Είναι το El Peix d’Or του αρχιτέκτονα Frank Gehry, ένα ψάρι 56μ μακρύ και 35 μέτρα ψηλό. Τοποθετήθηκε εδώ για τους Ολυμπιακούς του 1992.
Ακριβώς δίπλα του βρίσκεται το ξενοδοχείο Hotel Arts Barcelona-Ritz Carlton και πρέπει να φαίνεται πολύ ωραία αυτό το ψάρι από την ταράτσα του.
Όπως και όλη η Βαρκελώνη.
Υ.Γ. 1 Την επόμενη φορά, θα τριγυρίσουμε τα στενάκια της παλιάς πόλη.
Υ.Γ. 2 Αν ετοιμάζεις ταξίδι, το ποστ Περπατώντας στη Βαρκελώνη θα σε βοηθήσει να προσανατολιστείς στην πόλη.
