malaWaterColor
Μου αρέσει η ζωγραφική πολύ. Ταλέντο δεν έχω αλλά το χέρι μου πιάνει. Από όλα τα παιδικά παιχνίδια είναι αυτό που πραγματικά ευχαριστιέμαι με την κόρη μου. Aπό την πρώτη στιγμή που έπιασε μολύβι, περίμενα πως και πως να μεγαλώσει να παίξουμε.

Μικρή τρελλαινόμουν για τους μαρκαδόρους και θεωρούσα τις ξυλομπογιές το.. φτωχό συγγενή.. τι να μας πούνε και αυτές χωρίς λάμψη και ένταση. Η κηρομπογιές μου άρεσαν γιατί τις λέγαμε κραγιόνια και μου θύμιζαν κραγιόν αλλά νομίζω ότι το αποτέλεσμα δεν με ικανοποιούσε. Εκνευριζόμουν με τους μαρκαδόρους όταν αρχίζανε να μην γράφουν και τσαντιζόμουν όταν το χρώμα που έγραφαν δεν αντιστοιχούσε σε αυτό το φανταστικό ροζ που έδειχνε απέξω. Όνειρό μου ανεκπλήρωτο από μικρή ήταν (και ακόμη είναι) να αποκτήσω μια από εκείνες τις κασετίνες της faber castell που είχαν μέσα όοοοοοοοοοοοοοοοοολα τα χρώματα του κόσμου 🙂

Αυτό που δεν συμπαθούσα ήταν οι νερομπογιές.. πολύ νερένιες.. νερομπλουμ για τα γούστα μου που ήθελα όμορφα πυκνά ζωντανά χρώματα και όχι αυτό το ξέπλυμα που πετύχαινα. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι οι τέμπερες είχαν αυτό το αποτέλεσμα που ήθελα αλλά καθότι μικρή, οι γονείς μου δεν μου έπαιρναν τέμπερες που ήταν πιο ακριβές και πιο καταστροφικές. Και τότε στο γυμνάσιο μου έτυχε ένας καθηγητής καλλιτεχνικών που με έμαθε πολλά πράγματα. Κωτούλα τον έλεγαν καλή του ώρα.. ήταν λίγο τρελλός .. λίγο αυστηρός .. κόντεψε να αφήσει κόσμο στα καλλιτεχνικά γιατί δεν ανεχόταν να μην παίρνεις στα σοβαρά το μάθημά του. Για όσους τον έτυχαν στο 1ο γυμνάσιο νέου ψυχικού θα θυμούνται τις παυλίτσες που μοίραζε στις αταξίες.. Στις 3 παυλίτσες κάτω από τη βάση :). Εμένα που μου άρεσε η ζωγραφική μου έμαθε πράγματα.. μου έμαθε τονικότητες χρωμάτων, προοπτική και ένα σωρό άλλα που ήταν ένα ευχάριστο παιχνίδι για εμένα. Αυτό όμως που μου μου έμεινε περισσότερο από όλα ήταν πως να ευχαριστιέμαι τις νερομπογιές .. 🙂 πως να μην είναι νερένιες και νερομπλουμ.

Δεν ξέρω αν οι δικές σας νερομπογιές είναι νερένιες αν έχετε ασχοληθεί αν σας ενοχλεί ή αν σας είναι αδιάφορο αλλά για να μην είναι λοιπόν νερένιες και να μοιάζουν περισσότερο με τέμπερες χρειάζεστε ένα καλούτσικο πυκνό πινέλο (όχι αυτά τα σκληρά με 5 τρίχες), νερό, νερομπογιές και λίγο επιμονή. Βρέχουμε το βουρτσάκι και το στραγγίζουμε ελαφρώς. Αρχίζουμε να ανακατεύουμε τη νερομπογιά κυκλικά προσπαθώντας να απορροφηθεί το νερό από το πάνω στρώμα της νερομπογιάς. Αν απορροφηθεί το νερό εύκολα ξαναβρέχουμε το πινελάκι και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία. Στόχος είναι να ανακατέψουμε πολύ υλικό από την νερομπογιά με νερό και να γίνει ένα πυκνό μείγμα το οποίο ίσως και να αρχίζει να κάνει κάτι μικρές φουσκαλίτσες από το ανακάτεμα. Το μόνο κακό με αυτή την τεχνική είναι ότι οι νερομπογιές τελειώνουν γρηγορότερα.

Νερομπογιές που αγοράσαμε πρόσφατα σε μισή τιμή ήταν από το ikea. Πολύ ωραία χρώματα, ωραίες αποχρώσεις, ποιοτικά πινέλα και τα ποτηράκια με το μπωλ πολύ καλά για αποφυγή ατυχημάτων. Βάζουμε τα μπωλάκια με το νερό μέσα στο τάπερ που έχει και έτσι αποφεύγουμε τα μικροατυχήματα (τα μεγάλα πάλι όχι 🙂 αυτά δεν αποφεύγονται).

Για το ότι ανακατεύονται τα χρώματα μεταξύ τους όταν ζωγραφίζουν τα μικρά δεν σας έχω κανένα tip. Εγώ αυτό που κάνω είναι έτσι όπως ζωγραφίζει η μικρή τις καθαρίζω με ένα άλλο πινέλο. Δεν το κάνω επειδή είμαι ψυχαναγκαστική 🙂 το κάνω γιατί μου αρέσει και εμένα να ανακατεύω τα χρώματα και να κάνω πινελιές. Είναι αγχολυτικό 🙂 … παίζουμε και οι δύο ο καθένας με τον τρόπο του.

Σας εύχομαι καλές όμορφες και ζωντανές ζωγραφιές .. για εσάς και τα μικρά σας 🙂

Ciao