Ελλάδα γιορτή γεύσεις, Christmas image
Είναι η τρίτη φορά που πάμε στην εκδήλωση, η πρώτη φορά που την είδαμε στη Helexpo. Η έκθεση αυτή μου φάνηκε μικρότερη από ότι στο Γκάζι, κάτι που δεδομένης της κατάστασης μου δεν με ενόχλησε γιατί δεν είχα αντοχές για περπάτημα. Παρόλο όμως που ήταν πιο στα μέτρα μου και με βόλεψε δεν μπορείς να συγκρίνεις τον  αέρα και τη γοητεία που εκπέμπει ένα μέρος με ιστορία, με την αυστηρή και στεγνή αισθητική ενός εκθεσιακού κέντρου. By all means Γκάζι λοιπόν.

Στο Γκάζι νομίζω ότι συνολικά ήταν πιο πλούσια διοργάνωση. Mπορεί και να μου φάνηκε? ίσως να ήταν που μόλις είχε σκάσει και η άνοιξη και υπήρχε μια γενικότερη ευφορία? ίσως εγώ να είχα περισσότερη όρεξη? Παρόλο το μικρότερο μέγεθος της πάντως υπήρχε ποικιλία και θα έλεγα ότι βρήκα και μια κάποια καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στα προϊόντα. Ας πούμε δεν πήξαμε στις μαρμελάδες και δεν είχε τόσα πολλά γλυκά. Τα ζυμαρικά μου φάνηκαν λιγότερα αλλά θα ήθελα λίγο παραπάνω τυράκια και στα αλλαντικά εμφανίστηκαν όλοι οι γνωστοί παίκτες.

Προμηθευθήκαμε πάλι τις λιχουδιές μας. Αποφύγαμε τα ζυμαρικά που αγοράζουμε κάθε φορά, πήραμε αποξηραμένα σύκα Κύμης rizovoli (πολύ ωραία με καρυδάκι), κοπανιστή Μυκόνου, λούντζα και ωραία μείγματα μπαχαρικών Sparoza. Από το chef stories ξαναπήραμε φυσική λεμονάδα και δοκιμάσαμε το τσάτνει ντομάτα-θυμάρι που συνοδεύει καταπληκτικά τυριά όπως ψημένο χαλούμι και ταλαγάνι.

Ο μπαμπάς μας διάλεξε τυροκοζάκικα λουκάνικα μουτεβέλης και μουστοπιπεριές Ναουμίδη (πολύ ωραίες με το λάχανο τουρσί που τις σέρβιραν, τι καλά να τις πουλούσαν και έτοιμες που να φτιάχνω τώρα λάχανο τουρσί).
Η Μυρτώ διάλεξε ένα πατέ ελιάς Ελαίας τόπος και παξιμαδάκια ρίγανη & ελαιόλαδο "Λευκά όρη - Καρκάνης" που τα θυμόταν από την προηγούμενη φορά και την είχαν βολέψει γιατί ήταν πολύ ελαφριά και ευκολοφάγωτα.
Η Μέλια ως πιο καλοφαγού και bon viveur διάλεξε όπως κάθε τρίχρονο που σέβεται τον εαυτό του και τον ουρανίσκο του γαύρο μαρινάτο, καπνιστό χέλι Γείτονας και λιαστό ντοματάκι μελάτο Μακρής.


Αυτό που θα ήθελα να μνημονεύσω ξεχωριστά γιατί με εντυπωσίασε είναι το υποβρύχιο λεμόνι σε μορφή μους από το mastiha shop. Ενθουσιάστηκα. Δεν είναι τόσο το ότι είναι ένα ωραίο γλυκό, σαν γεύση είναι ένα απλό υποβρύχιο με γεύση λεμόνι και δεν θα μπορούσα να φάω άπειρο είναι όμως τέτοια η έκπληξη της υφής που είναι κάπως σαν αφρός ενώ εσύ περιμένεις κάτι που παραδοσιακά είναι πιο βαρύ και κολώδες που τελικά σου κλέβει την καρδιά και σε εντυπωσιάζει όπως συμβαίνει με όλα τα ευχάριστα twist. To φαντάζομαι μετά από ένα ωραίο ψαρογεύμα έτσι για να καθαρίσει η γεύση.

Τελειώνοντας τα ψώνια ξαποστάσαμε δοκιμάζοντας από το μικρό εστιατόριο τα σφηνάκια γεύσης σε τιμή 2 euro. Δεν ήταν κακά δεν τρελλάθηκα κιόλας. Πήραμε σούπα τραχανά (ενδιαφέρουσα ιδέα), σούπα κολοκύθας (όχι να περιαυτολογήσω αλλά την κάνω καλύτερη το είπε 'αντικειμενικά' και ο αγαπημένος μου, μπρουσκέτα με σαρδέλα επιλογή της Μέλιας (πολύ γέλασα να βλέπω το τρίχρονο να ρουφάει τη σαρδέλα) και χοιρινό με δαμάσκηνα το οποίο βρήκα καλό. Συνοδευόταν από διάφορους τύπους ψωμιού από το Βενέτη που ήταν πολύ ωραίο και χόρτασε και τα κορίτσια.

Highlight της ημέρας ήταν το μεσημεριανό workshop μαγειρικής για παιδάκια με το Γιάννη Μπαξεβάνη. Συμμετείχαν και οι δύο μικρές μου και ήταν πάρα πολύ ωραία. Είχε πλούσια υλικά, πολύ ποιοτικά... σημειώνω ότι τα λαχανικά (από την ιεράπετρα) που έφαγα πραγματικά με έκαναν να αναρωτιέμαι τι τρώω γενικώς. Υπήρχαν πάγκοι κοπής, τσιγαρίσματα, τηγάνισμα, άπειρη έτοιμη ζύμη. Οι δικές μου που ήταν στις πιο μικρές ηλικιακές ομάδες έφτιαχναν πιτούλες με ζυμαράκι, τις πήγαιναν για τηγάνισμα και τις έτρωγαν. Άλλος έκοβε τυρί. άλλος έφτιαχνε λουκανικοπιτάκια και άλλος λαχανοπιτάκια. Γινόταν χαμός αλλά , καλός χαμός και οι μικρές ενθουσιάστηκαν. Αξίζει να παρατηρήσω ότι οι άνθρωποι της διοργάνωσης ήταν πολύ προσεκτικοί με την ασφάλεια των παιδιών. Ήταν στην πόρτα και κανένα δεν μπαινόβγαινε χωρίς την προσοχή τους.

Για το τέλος φυλάω μια θερμή παράκληση προς τις διοργανώσεις... μην τοποθετείτε ένα φουσκωτό όπου βρεθεί σε κάθε έκθεση. Όταν θέλουμε (που συνήθως δεν θέλουμε) να κάνουμε επίσκεψη σε φουσκωτά θα πάμε στα φουσκωτά ... όταν επιλέγουμε να πάμε σε ένα φεστιβάλ γεύσης και να πάρουμε τα παιδιά μαζί είναι γιατί θέλουμε να τους μάθουμε κάποια πράγματα... να βλέπουν να δοκιμάζουν να γεύονται. Τι δουλειά έχει ένα φουσκωτό που μόλις το δούνε  χάνουν το focus από τον κυρίως σκοπό και άντε μετά να τα μαζέψεις. Προτιμώ η απασχόληση για τα παιδιά να είναι σχετική με το θέμα όπως ήταν το workshop μαγειρικής... αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι σχετικό άστο.. μη βάζεις τίποτα... άσε τους γονείς να επιλέξουν ...
ciao